arrow_drop_up arrow_drop_down

De pijn die schuil gaat achter stress is groot

Dit is het meest openhartige blog dat ik tot nu toe heb geschreven. Ik ga je vertellen over de intense pijn die schuil ging achter de stress die jarenlang mijn leven kenmerkte. Pijn die ik uit schaamte voor iedereen verborgen hield. Want ik had toch zo’n leuk leven; ik had toch alles… Aan de buitenkant wel ja, maar van binnen voelde ik me doodellendig.

Het voelt kwetsbaar en bloot om met mijn verhaal naar buiten te komen.

Maar het is nodig.

Doe ik het niet, dan blijft wat ik te vertellen heb bijzonder oppervlakkig: ik had stress, koos voor mijzelf en hup… een gelukkig leven ligt voor me… Nou, niets is minder waar kan ik je vertellen.

De leuke buitenkant

Met veel inspanningen speelde ik een rol, die van een kekke onafhankelijke vrouw met een prima leven. Werkte als zelfstandige in het communicatievak, deed interessante opdrachten. Getrouwd met een ongelofelijk lieve vent, woonde in een mooi huis en werd omringd door een leuke vriendengroep. Aan de buitenkant leek mijn leventje prima op orde. Dat ik af en toe flink gestrest was van mijn werk wisten de mensen om me heen wel, maar niemand wist dat de rek er al heel lang uit was en dat ik op wilskracht probeerde vol te houden.

Ik was bijzonder bedreven geraakt in de rol van de ‘ongenaakbare’ Karin. Die gaf me houvast. De Karin die niet te raken leek en niets en niemand toeliet. Met mij ging het altijd goed. Mensen die dichter bij me stonden vroegen wel eens ‘Wie is nou eigenlijk de echte Karin? Tja… dat wuifde ik weg, zo van: What you see is what you get! Dit is wie ik ben. Waar heb je het over… hoe ver kon van de waarheid af zitten.

In mijn werk kon ik nog maar net functioneren

Ik zette mezelf neer als diegene die resultaten boekte waar anderen daar niet in slaagden. Nu weet ik dat ik vooral beter wilde zijn dan de rest en legde mijzelf absurd hoge druk op om nóg beter te presteren. Al kreeg ik resultaten voor elkaar, de collega’s liepen met een grote boog om me heen. Dat ik nog nauwelijks kon functioneren hield ik voor iedereen verborgen.

Doorgaan met rennen om niet te voelen

Natuurlijk voelde ik dat die leuke ‘buitenkant’ mij van binnen verteerde van innerlijke strijd. Op die momenten sloeg de angst me zo om het hart dat ik geen idee had waar ik het moest zoeken. Waar moest ik beginnen?

De rollen die ik intussen vol verve had leren spelen waren een houvast in mijn leven geworden, wat blijft er over als ik die ga loslaten?

En ik deed wat ik altijd deed en dat is doorgaan met rennen en regelen. Zodat ik niet aan mijzelf hoefde toe te geven aan de enorme pijn die ik van binnen voelde. Tot ik voor de zoveelste keer crashte en opgebrand thuis zat.

Tot de volgende crash

Er waren hele duidelijke signalen nodig om tot stilstand te komen. Mijn lichaam was uitgeput en opgebrand van de stress en onrust. Maar mijn gevoel wilde gehoord worden. Teruggetrokken uit de buitenwereld ontspande ik na verloop van tijd en geleidelijk ontstond er weer ruimte voor mijn sensitieve en intuïtieve kant. Ik werd weer mijzelf! Eindelijk….

Maar even ontspannen was niet genoeg om het roer om te gooien, want zodra ik weer opgeladen was en met de buitenwereld in contact kwam verdween mijn gevoel net zo hard weer ‘veilig’ naar de achtergrond.

Zelfs mijn huwelijk stond op springen

De jarenlange stress heeft heel veel schade aangericht in mijn leven. Ik werd hard en egoïstisch en was op een gegeven moment niet meer voor rede vatbaar.  Verstrikt in een leven in de buitenwereld verdween langzaamaan alles wat me lief was uit mijn leven. Vrienden ging ik uit de weg; geen tijd en geen energie meer om iemand te zien en ik weet zeker dat het ook vriendschappen heeft gekost.

Mijn huwelijk stond zo onder druk gestaan dat we op een gegeven moment niets anders meer konden dan ruzie maken. Als mijn ongelofelijk lieve echtgenoot niet zo ontzettend veel liefde voor mij had gevoeld dan had hij mijn allang de deur uit gezet. En geef hem eens ongelijk, want ik was een vreselijke stresskip om mee samen te leven. En dat terwijl we zo ontzettend veel liefde voor elkaar voelen, maar op een gegeven moment is liefde niet meer genoeg om een huwelijk te redden.

Een serieuze confrontatie met mijzelf

Jarenlang zat ik gevangen in een leven dat niet bij me paste wanhopig op zoek was naar oplossingen. Er was meer nodig dan ‘even’ ontspannen, dat had ik al in allerlei varianten geprobeerd en de effecten waren altijd maar tijdelijk. Ik had een serieus probleem waar ik hulp bij moest gaan zoeken. Uiteindelijk heb ik een fantastische mentor/coach gevonden die mij intensief heeft begeleid op mijn weg, iemand die door de maskers heen prikte en mij regelmatig een zeer confronterende spiegel voorhield. Het is geen gemakkelijke weg geweest, want het vroeg heel veel toewijding en doorzettingsvermogen van me om afscheid te nemen van ogenschijnlijk comfortabel gedrag.

Ik moest om stil te staan en naar binnen te keren. Durven luisteren en vertrouwen op wat mijn gevoel, mijn hart, me al jarenlang probeerde te vertellen. Ik heb geleerd om maskers af af te leggen en afscheid te nemen van ingesleten beschermingsmechanismes die mij al die jaren overeind hielden. En die te vervangen door de juiste ‘self care’ zodat ik mijn energie op een gebalanceerde wijze kan investeren in mijzelf en in zaken of mensen die belangrijk voor mij zijn. Ik ben een veel prettiger persoon door geworden, voor mijzelf en maar ook zeker voor mijn omgeving.

Nu weet ik dat ik een loepzuiver gevoel heb en blind kan varen op mijn intuïtie. Ik had alleen nooit geleerd om daar op een constructieve manier mee om te gaan en daarop te vertrouwen.

Waarom vertel ik dit

Ik deel mijn verhaal omdat ik als geen ander weet hoe het voelt om het contact met jezelf helemaal kwijt te zijn. Om vast te zitten in een leven dat mooi lijkt aan de buitenkant, maar waar je ondertussen diep ongelukkig van wordt.

Als jij herkenning vindt in mijn verhaal, weet dat het ook anders kan. Ik ben zelf deze weg gegaan en weet wat het van je vraagt om vast ingesleten patronen stap voor stap los te weken, om op je gevoel te leren vertrouwen.

Het is een weg met vallen en opstaan, die je wél moet willen aangaan. Maar als jij bereid bent om maskers en rollen die jou tot nu toe overeind hebben gehouden los te laten dan kan ik je helpen. Want als ik het kan, kan jij het zeker!

Wil je kennismaken? Plan gerust vrijblijvend een (gratis) kennismakingswandeling zodat jij me kan vertellen wat ik voor jou kan betekenen.

Over de schrijver
Gepassioneerde coach voor (drukbezette) vrouwen die ontspanning zoeken. Ik help vrouwen uit de waan van de dag stappen zodat ze ontspannen en vol energie de regie over hun eigen leven kunnen terugpakken.
Reactie plaatsen

Deze website gebruikt cookies